نفت

به نظرم قیمت نفت تا 20 دلار در هر بشکه سقوط خواهد کرد و بعد در دور بعدی چاپیدن تا 300 دلار بالا خواهد رفت. سرمایه دارها و سفته بازها تازه رگ خواب مردم دنیا را پیدا کرده اند.

تقلب

همانطور که قبلا گفته بودم و اکنون سند جدیدی پیدا شده است، جعل و تقلب و ...فقط مختص اصولگرایان(!) نیست بلکه اصلاح طلبان نیزسهم خود را ادا کرده اند. خانم ابتکار فراموش کرده است که مراجع مقاله را ذکر کند و حتی نام دانشجوی همکار را هم ذکرنکرده است. برای این دو رسوایی دوست داشتنی( رسوایی کردان و رسوایی ابتکار) باید ممنون انگلیسی ها باشیم. ممنون دانشگاه آکسفورد و مجله نیچر. شاید هم انگلیسی ها توطئه کرده اند همه انقلابیون را بدنام کنند!

بحران بازگشت مغزها

دیروز جایی خواندم که یکی از معاونان وزارت علوم گفته است سالی 150000 تحصیلکرده از ایران خارج می شوند. به عبارتی روزی 411 نفر تحصیلکرده ایران را ترک می کنند. به نظرم با شرایط فعلی ایران این خبر خوبی است. بحران وقتی پیش خواهد آمد که اینها روزی تصمیم بگیرند به ایران برگردند. باش تا صبح دولتت بدمد کین هنوز از نتایج سحر است.

سند برای ادعا

در مطالب قبلی راجع به آینده ایران نوشتم و یکی از دوستان از من سند و آمار طلب کرد. البته حق دارد. من هم حق دارم که بگویم به نظر شما آیا کشوری که در آن مسوولینش اعتقاد داشتند و دارند که اقتصاد مال خر است، مدرک تحصیلی کاغذ پاره ای بیش نیست،زمین زیر پای مومنان نمی لرزد، خدا دارد آمریکاییها را مجازات اقتصادی می کند و...اصولا امکانی برای آینده بهتر وجود دارد؟ شاید باید بهتر را دوباره معنی کرد!

کاغذ پاره

هر چه تلاش کردم بین کسانی که اعتقاد دارند مدرک تحصیلی کاغذ پاره ای بیش نیست کسی را پیدا کنم که توانسته باشد یک مدرک با ارزش را با زحمت و مطالعه مستمر و سهم داشتن در پیشبرد علم و با تایید عقلا کسب کرده باشد به جایی نرسیدم. اگر پیدا کردید مرا هم مستفیض کنید!

آینده ایران

اگر منظور ازآینده داشتن ، بالا رفتن درآمد سرانه، تامین اجتماعی کامل، داشتن جامعه خرد محور؛ خودباوری ملی ، داشتن مردمی آگاه به هویت خود و توانا در اخذ و کسب دانش و مهمتر از همه منظم، سالم،پرتلاش و اخلاق گرا باشد به نظر من ایران آینده ای ندارد. در ایران بیشتر پولها صرف حفظ قدرت می شود و نه توسعه. فساد در همه ابعاد آن ( اداری ، مالی؛ اخلاقی و ...)در حال گسترش است و دروغگویی جزو فطرت مردم( و البته حاکمان) شده است. البته کاملا تقصیر حاکمان نیست. از کوزه برون همان تراود که در اوست. خلایق هر چه لایق. به فرمایش حضرت علی (ع) مردم به حاکمانشان بیشتر شبیه هستند تا پدرانشان.
به این ترتیب آنچه شدیدا نیاز به اصلاح دارد خود مردم ایران هستند. مردمی که رفتارها و خصوصیات خود را در حاکمانشان بازتولید می کنند. به نظرم آنها باید در همه ابعاد وجودیشان نوسازی شوند. جای نوسازی کجاست؟ خانواده و آموزش و پرورش. فکر می کنم همه قبول دارند که رفتارها و اعمال و کردار نسل پس از انقلاب تفاوت قابل توجهی با نسلهای پیش از انقلاب دارد و این تفاوت روز به روز آشکارتر می شود. البته این تفاوت به سمت انحطاط نشانه گیری شده است و مجموعا به گونه ای است که ذخیره معنوی و سرمایه اجتماعی یک ملت که در طول تاریخ انباشته شده بود به سرعت در حال محو شدن است. این انحطاط مستقیما از خانواده ها شروع می شود. شرح آن را به فرصت دیگری واگذار می کنم. وضع آموزش و پرورش هم که اظهر من الشمس است ونیازی به توضیح ندارد. بدتر از همه اینکه من جایی ندیده ام و یا نخوانده ام که کسی از بین حاکمان و سیاست بازان (کلمه سیاستمدار را لایق آنها نمی دانم) به اصلاح آموزش و پرورش و شیوه تعلیم و تربیت و رسیدگی به وضعیت آشفته مالی آموزگاران و دبیران و مهمتر از همه ترمیم شآن اجتماعی آسیب دیده آنها اشاره ای کند و برنامه ای ارائه دهد.
به عنوان یک ملت ما فرصتهای زیادی را از دست داده ایم که تمدن خودمان را داشته باشیم. به نظرم ما هیچ گاه به ژاپن و چین، آمریکا و یا اروپا تبدیل نخواهیم شد. وضعیت تاریخی و تمدنی، وضعیت سرزمینی و اعتقادات و ایده آلهای ما با آنها کاملا متفاوت است.
مردم ما وقتی خواهند توانست آینده ای روشن داشته باشند که بتوانند تمدنی جدید را تعریف و پایه ریزی کنند و این به نیروی انسانی آگاه و توانا احتیاج دارد. همانهایی که در خانواده و آموزش و پرورش قرار است تربیت شوند. بنابر این ایران آینده ای ندارد هرچند آرزومندم که این شرایط به نحوی هرچه زودتر تغییر کند.

تحصیل

تنها چیزی که باعث می شود تا نتوانم آنطور که می خواهم مطالعه و تحقیق کنم تحصیل و درس خواندن است!